Zaterdag 21 juli vertrokken 32 enthousiaste deelnemers met de bus op weg naar Taizé. Net op tijd voor het ontbijt kwamen we aan en beleefden ook meteen een prachtige eucharistieviering. De Anglicaanse aartsbisschop – ook te gast in Taizé – wist ons te boeien met zijn betoog. We ervaarden lijfelijk hoevéél God ons liefheeft! Hoeveel? Zóóóóóveel! (en dan allemaal staan met wijd uitgespreide armen). Al snel hoorden we waar onze tenten mochten staan, dus aan het werk! Het resultaat was een mooi (bijna Indiaans aandoend) tentenkamp. ’s Avonds kennismaken met Oyak; het lokale winkeltje annex gezellig cafeetje. Maandag na het ontbijt een geheel nieuwe groepsindeling; elke dag ga je in gesprek met een bijbelgroepje, met verschillende buitenlandse jongeren, superleuk! En dan is er nog corvee; er moet veel gebeuren met 3000 gasten in Taizé: eten klaarmaken en uitdelen, vuil servies ophalen en afwassen, toiletgebouwen schoonmaken, stilte bewaren in kerk en stiltetuin, ’s avonds night watch, de winkeltjes, op jonge kinderen passen, enz. Driemaal per dag is er gebed in de kerk. Er wordt wel gezegd: In Taizé vertellen ze je niet hoe je moet bidden; ze laten het je gewoon doen! Er wordt veel gezongen tijdens dit gebed. Taizéliederen zijn eenvoudig te leren en worden vele malen herhaald, maar alleen luisteren is óók fijn. Pràchtig, die samenzang van zoveel mensen! Er wordt een stukje evangelie gelezen in verschillende talen, zodat er altijd wel een taal bij is, die je verstaat, en daarop volgen acht minuten stilte. Steeds weer bijzonder, die stilte, met zoveel jongeren… Gaandeweg de week raak je in een ritme en naast de vele gezellige ontmoetingen, ervaar je ook de rust van Taizé. Soms krijg je het gevoel of je op een andere planeet bent beland, waar je af en toe wel naar terug kunt verlangen, als je weer in de hectiek van het gewone leven bent teruggestapt. Onze groep kreeg een gesprek met broeder Hendrik, een van de zes Nederlandse broeders. Hij vertelde o.a. over zijn verblijf van anderhalf jaar als Taizébroeder in een sloppenwijk in Brazilië. Dit riep emotie bij hem op en ook wij voelden ons erdoor geraakt. Hij vroeg ons, om – eenmaal weer thuis – met de bijzondere ervaring van Taizé écht iets te doen, zodat het niet alleen beperkt zou blijven tot deze ene week. Enkelen van onze groep raakten in deze week ook nog daadwerkelijk oververhit, want tegen de 40*C en de hele dag buiten verblijven, vraagt dat je rustig aan doet, in de schaduw blijft en véél drinkt. Deze zaken werden weleens vergeten; helaas niet zonder gevolgen… een beetje harde leerschool, maar er werd gelukkig snél geleerd. Ook tijdens deze Taizéreis was onze groep héél gezellig. Zelfs onze twee deelneemsters Daniëlla en Ruth, resp. uit Noord-Brabant en België, hebben toegezegd naar de reünie van zondag 18 november te zullen komen. Logeeradressen genoeg!

Reacties zijn gesloten.

Vorige